Gelegen op een rotsachtig voetstuk boven de zee, ziet Manarola eruit als een compacte verzameling van felgekleurde huisjes met bijna allemaal een dakterras, de typische "cassola" waarop in september, na de druivenoogst, de beste druiven in de zon uitgespreid worden om zo de Sciacchetráwijn te verkrijgen. De bergstroom die tussen de huizen door loopt is vandaag de dag - net als in Riomaggiore -  bijna volledig overdekt om de huidige hoofdweg te vormen die eindigt bij het karakteristieke kreekje in de rots waar de boten door de sterke mannen omhoog worden gehesen. Het plein - in de vorm van een schaakspel - voor de kerk van San Lorenzo in het hoger gelegen gedeelte van het dorp, wordt dikwijls spontaan omgevormd tot sportveldje voor de jongeren die met hun vrolijke stemmen het lawaai van de auto's overstemmen, Overweeg ook zeker een ommetje langs Groppo en Volastra, twee rustige gehuchtjes verder in het binnenland. Na een half uur wandelen leidt een weggetje tussen de eeuwenoude wijnranken en olijfbomen naar de top van de heuvel van Volastra waar de ijle lucht en de grote open en met bomen beplante grasvelden vóór het sanctuarium van de Madonna della Salute je laten genieten van een betoverend panorama.