| Leysin | ![]() |
Zwitserland |
| Col Prafandaz | Veyges | Col Les Fers | Montreux | Col
d"Aï Col La Berneuse |
Aigle |
zaterdag 16 juli 2005:
De zomervakantie staat op het punt van beginnen. Oorspronkelijk doel was de zgn. Italiaanse "Bloemen Riviéra" aan de Ligurische zee, om precies te zijn: Cinque Terre. Het gebied daar, zou qua wandelen en zonnen vergelijkbaar zijn met onze voorjaarsvakanties aan de Côte D'Azur. Maar om er in één dag naar toe te rijden vind ik te veel gevraagd. Daarom willen we de eerste week onze vakantie starten "ergens op de weg er naar toe!"
Middels een zoektocht op internet is de keuze gevallen op Leysin, aan het Meer van Genéve in Zwitserland. We huren het appartement van de familie Brinkhorst in Hengelo. De boeking, informatie en afhandeling verlopen soepeltjes. Eén week voor vertrek hebben we de sleutel en alle benodigde informatie in huis. Het appartement heeft een volledig woningprogramma op de derde verdieping met een balkon van 18 m2 op het zuiden. Binnen hebben we de beschikking over alle comfort van thuis inclusief een vaatwasmachine, sateliet-tv en magnetron.
Om 06.00 uur loopt het wekkertje af en drie kwartier later
rijden we het dorp uit. "Bang" voor de fileproblemen rondom Antwerpen
kiezen we voor een omweg van circa 40 km. Via Maastricht, Luik, Luxemburg,
Saarbrücken, Strassbourg, Basel en Bern willen we de plaats van bestemming
bereiken. Op papier simpel, de praktijk blijkt anders! En wederom ligt de bottle-neck in België waar het oponthoud weer ongekend is. Voor de 975 kilometer
tussen Kapelle en Leysin hebben we totaal 11 uur nodig!
Maar als je de reisdag ook als vakantiedag ziet is er dus niet zo veel aan de
hand!
We slepen onze koffers en andere materialen naar de lift en installeren ons 3-hoog. Wát een schitterend uitzicht hebben we van ons balkon op de schitterende bergen!
![]() |
![]() |
![]() |
||||
| omgeving Montreux | balkonzicht | ontbijten op het balkon |
's Avonds hebben we even wat rond gelopen in het dorp: kijken waar we redelijk kunnen eten, brood kunnen halen, etc. De eerste indruk is dat Leysin een echt oud bergdorpje is, vergelijkbaar met het voor ons bekende Serfaus in Oostenrijk. Het is wel enkele keren groter dan Serfaus.
| woning in het dorp | woning in het dorp | Musée du fromage | Musée du fromage | Musée du fromage |
| op weg naar de Prafandaz | op weg naar de Solacyre |
We merken hoe snel het weer in de bergen kan omslaan. Zó
lopen we te zweten in de zon en nog geen 5 minuten later heeft regen, onweer en
bliksem ons bereikt. En weer 5 minuten later wordt de lucht weer blauw. Nadat we
onze broodjes gegeten hebben begint het ineens onstuimig te waaien! De wolken
boven ons draaien wild! We besluiten naar huis terug te gaan. Als we thuis op
het balkon zitten duurt het niet lang of het begint weer te regenen. 's Avonds
op het journaal zien we dat het behoorlijk gespookt heeft in de buurt van Vevey,
enkele tientallen kilometers verder op: grote hagelstenen, auto's gedeukt door
vallende bomen, huizen beschadigd en de wijnoogst geruïneerd. Het kan niet
anders dan dat de wind die wij 's middags zo onstuimig voelden, een uitloper was
van de windhoos die hier in de buurt langs trok. Wij zijn er dus nog goed van af
gekomen!
terug é
| Het weer is al een beetje opgeknapt. Nog wel half tot zwaar bewolkt, maar de zon laat zich ook regelmatig zien; het is in ieder geval een prachtige temperatuur om bij te wandelen. De keus is gevallen op Les Fers (1677 m). Het is een leuke route. Verschil met het wandelen in Serfaus (Oostenrijk) is , dat de wegen hier breder en geasfalteerd zijn. Misschien heeft dat te maken met het feit dat we hier nog niet zo erg hoog zitten en de bevolking nog gebruik maakt van deze wegen. Na zo'n anderhalf tot twee uur wandelen komen we aan in Chalet Les Fers waar de koffie heerlijk smaakt. Rond half vijf zijn we terug in ons appartement, nog ruim op tijd om de laatste 30 kilometer van de allerlaatste bergetappe in de Tour de France te kunnen volgen. |
| route naar Les Fers | route naar Les Fers | route naar Les Fers | route naar Les Fers | route naar Les Fers |
| Chalet Les Fers | een bakje koffie... | een bakje koffie | koeien | koeien |
terug é
woensdag
20 juli 2005:
| Na drie dagen wandelen bezoeken we nu de stad Montreux, bekend van het jaarlijkse festival ("Roos van Montreux"). Omdat we ook weleens met een treintje door de bergen wilden is dit een uitgelezen kans. We stappen op in Leysin-Village. Op ons uitstappunt Aigle wordt het wat verwarrend. Het treintje stopt bij een stationnetje. De machinist stapt uit, zet zich aan de andere kant van de trein "op de bok" en rijdt vervolgens het stadje door om op een parkeerplaats bij het station van Aigle te stoppen.Daar "glijden" we met een supermooie trein verder naar Montreux. |
| bergtreintje Leysin | bergtreintje Leysin | tunnel | tunnel |
| tunnel | station Leysin-village | station Aigle | station Montreux |
Eenmaal het station uit lopen we richting Meer van Geneve (Lac Léman). Daar kun je kilometers langs de boulevard lopen. Nu zien we ook de gevolgen van de windhoos die hier enkele dagen geleden langs trok (zie maandag 18 juli). Planten zijn gemillimeterd, bomen hebben takken zo dik als bovenarmen verloren, ontwortelde bomen, afgewaaide daken en glasschade door de grote hagelstenen..
Wij hebben in Montreux een zonovergoten dag gehad, waarbij we kilometers langs de boulevard van Lac Leman hebben gelopen. Daarbij hebben wij genoten van prachtige uitzichten, mooie gebouwen, nieuw jong leven, oude (rader)boten, picknicken, mooi beeldhouwwerk en heerlijke terrasjes.
M o n t r e u x - de stad
| zanger Freddy Mercury | doorkijkje naar Lac Léman | schitterend hotel | winkelstraat | schrijver Wladimir Nabokov |
M o n t r e u x - Lac Léman
(meer van Genéve)
We willen met de auto "naar boven rijden". We hebben daar een parkeerplaats ontdekt van waaruit we weer naar andere toppen kunnen lopen. We gaan op weg naar Le Temeley (1705 m). Over gemakkelijk begaanbare asfaltweg met een lichte stijging. Na ongeveer drie kwartier komen we aan bij Chalet Le Temeley.
We vinden onze inspanningen nu nog niet groot genoeg om
het al met een kopje koffie te belonen.
We lopen door naar het tweede doel deze dag: Lac D'Aï. Daarvoor moeten we een
pittige beklimming ondernemen en komen even later aan bij het meertje. De route
is een mooie wandeling met prachtige vergezichten. De top van de Aï ziet er als
een indrukwekkende kolos uit.
| prachtige | vergezichten |
| linkerberg is de Aï | van de andere kant gezien | |||
| woningen..... | of stallen voor het vee....? | Le Lac d'Aï | gezien vanaf de Berneuse | niet groot, wel mooi! |
| Nu we bij Lac D'Aï aangekomen zijn is de afstand tot La Berneuse (2048 m) binnen handbereik. We zijn nog 25 minuten verwijderd van de top waar het "Restaurant Tournant Panoramique" gebouwd is. Het is één van de drie Europese restaurants dat volledig om zijn as kan draaien. In anderhalf uur ben je één keer helemaal rond geweest. In juli en augustus kun je elke vrijdag- en zaterdagavond "meedraaien" onder het genot van een prachtig diner. Je kunt dan de zonsondergang meemaken. Omdat dit vrij uniek is, hebben maar al vast een tafeltje voor twee gereserveerd! |
| vergezichten gezien | vanaf de Berneuse | op de achtergrond | Lac Léman, of te wel: | het Meer van Genéve |
|
Het "uitstapje" naar de Berneuse was niet gepland, maar wel de moeite waard. We gaan nu verder met de oorspronkelijk geplande tocht: Le Lac de Mayen! Nou ja, een meer? Het lijkt niet veel meer dan een flinke drinkplas voor het vee. We waren er bijna ongemerkt aan voorbij gelopen. Vanaf deze plaats keren we terug naar de parkeerplaats en hebben we een voldaan gevoel over deze mooie tocht! |
Vanwege een wat tegenstribbelende spier in mijn lies gaan we deze dag maar niet meer aan de wandel. In plaats daarvan nemen we weer het bergtreintje om de stad Aigle te gaan bezoeken. Vóór we weggaan vraagt Annelies - attent en bijdehand als altijd - of het nu wel zeker is dat ons diner boven op de Berneuse in het Restaurant Tournant Panoramique vanavond doorgaat. Ze heeft op het affiche nl. ontdekt dat de datum 23 juli is i.p.v. 22 juli en dan zitten we al in Italië. Bij navraag blijkt de restauranthouder zich inderdaad een dag vergist te hebben. Jammer, maar helaas! Voorlopig doen we het dan nog maar met de indrukken in het enige draaiende restaurant dat wij ooit bezochten: de Fernsehturm op de Alexanderplatz in Berlijn. Ook zeer de moeite waard!
| Aigle
gezien vanuit de trein juist voor binnenkomst |
Aigle
gezien vanuit kijkgat kasteel |
omgeving Aigle: wijngaarden |
Aigle is als stadje (of is het gewoon een bergdorpje?) niet geweldig groot en interessant om te bekijken. Het enige interessante is het Chateau D'Aigle. In dit kasteel is tevens een wijnmuseum ingericht. In de diverse kamers zijn dan allerlei onderdelen te zien die te maken hebben met de wijnbouw, het wijn maken en de wijnfeesten. Nooit geweten dat in Zwitserland ook wijn gemaakt wordt. Ik ga dus maar eens op zoek naar een fles Aigle!
| Chateau DÁigle | de toren | de toren | wandelgang | deel binnenplein |
Sinds 1976 is in het Kasteel van Aigle ( "Het Tiendenhuis") het wijn- en wijngaardmuseum ondergebracht. Ook zijn er een drietal zalen ingericht voor het publiek om recepties, banketten en/of semenaria te geven.
| kopie schilderij Kluber | in de top van de toren | Le repas de Bachus 16e eeuw - metaal |
bedienen van de wijnpers | wijnkelder |